Ο επίτροπος Μοσκοβισί και η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα

Ο Πιέρ Μοσκοβισί μιλάει πολλές γλώσσες, κυρίως πολιτικές. Πράγμα φυσικό για ένα πρώην τροτσκιστή και τεχνοκράτη, ο οποίος έγινε σοσιαλδημοκράτης, υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και υπουργός οικονομικών της Γαλλίας και, τελικά Ευρωπαίος Επίτροπος για τις οικονομικές και δημοσιονομικές υποθέσεις. Στον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ο κ. Μοσκοβισί συναντά έναν άλλον εξπέρ των πολιτικών ιδιωμάτων. Αρχικά επαναστάτης, ο κ. Τσίπρας έγινε διαμαρτυρόμενος και στη συνέχεια μεταρρυθμιστής παρά τη θέληση του. Σήμερα ζητά μια κάποια επαναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους που άλλοτε χαρακτήριζε παράνομο και επονείδιστο. Στην ώρα της Ευρώπης του Σόιμπλε, δεν μπορεί να ζητήσει κάτι άλλο. Αυτό ο κ. Μοσκοβισί, που με δυσκολία ορίστηκε ενάντια στη θέληση  των Γερμανών, το ήξερε και ο Αλέξης Τσίπρας το έμαθε με τον πιο δυσάρεστο τρόπο. Και τελικά η συνάντηση γίνεται όπως συμβαίνει ανάμεσα σε δύο εμπειρογνώμονες. Ο καθένας ακούει ότι θέλει να ακούσει.

Ο Πιέρ Μοσκοβισί είπε, εν συντομία, στους Έλληνες ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πρέπει να παραμείνει στο πρόγραμμα. Γιατί ο Σόιμπλε το υποσχέθηκε στους Γερμανούς βουλευτές. Για να μείνει το Δ.Ν.Τ, που απαιτεί μέτρα για το ελληνικό χρέος, πρέπει ο Αλέξης Τσίπρας να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις και να κάνει ακόμη περισσότερες. Και αν όλα αυτά γίνουν θα δούμε τι θα κάνουμε με το χρέος. Ο κ. Τσίπρας από την πλευρά θεωρεί ότι ο Επίτροπος είναι ένας πιθανός σύμμαχος ενάντια στη σκληρή γραμμή του Γερμανού υπουργού οικονομικών. Την συνέχεια θα την δούμε σύντομα, αλλά το πιο πιθανό είναι ότι στο τέλος ο κ. Σόιμπλε θα πάρει αυτό που θέλει: το Δ.Ν.Τ στο ελληνικό πρόγραμμα, ζητώντας ακόμα περισσότερες πολιτικές ύφεσης, με αντάλλαγμα τα υποθετικά μέτρα για το χρέος που ουσιαστικά θα πάνε μετά τις γερμανικές εκλογές. Ότι γίνει τώρα θα είναι σχετικά ασήμαντο, προαποφασισμένες διευθετήσεις για τις οποίες ο κ. Τσίπρας θα δώσει τα πάντα με αμφίβολο αποτέλεσμα.

Από τις δηλώσεις του πρωθυπουργού και του υπουργού οικονομικών στην επίσκεψη Μοσκοβισί σχημάτισα μια εικόνα του Έλληνα  πρωθυπουργού να προσπαθεί να επιλέξει μεταξύ διαφορετικών πιθανών προορισμών για τη χώρα του. Ποιον να επιλέξει; Αυτόν του κ. Μοσκοβισί ή κ. Σόιμπλε; Ποιες συστάσεις ν’ ακούσει; Της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, του ΟΟΣΑ η του Δ.Ν.Τ;

Εδώ βρίσκεται η καρδιά του προβλήματος της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα μετά την παράδοξη συνθηκολόγηση του δημοψηφίσματος του 2015. Έχοντας διαπιστώσει ότι οι προορισμοί που φανταζόταν ο ΣΥΡΙΖΑ πριν έρθει στην εξουσία είναι απλά ανύπαρκτοι, φαίνεται τώρα να μην ξέρει που θέλει να πάει την χώρα. Και προσπαθεί μάταια να επιλέξει ανάμεσα σε προορισμούς που προτείνουν άλλοι.

Το ίδιο δίλημμα τίθεται και στην Ελληνική κοινωνία στο σύνολο της. Να σταματήσει να αναρωτιέται μεταξύ των επιλογών που προσφέρονται από άλλους και να αποφασίσει μόνη της που θέλει να πάει. Στη συνέχεια, η συνεργασία με τους «ξένους» θα γίνει και ευκολότερη και αποδοτικότερη. Μόνο αν η χώρα αποφασίσει που θέλει να πάει, η Ευρώπη θα φανταστεί προγράμματα που να μπορούν να υιοθετηθούν και όχι μόνο να επιβληθούν. Κάτι για να “αναδημιουργήσει τη σύνδεση μεταξύ πολιτών και της πολιτικής” όπως θα έλεγε ο Πιέρ Μοσκοβισί άλλοτε…

Respublic

Τα σχόλια που προκύπτουν από συλλογική συζήτηση υπογράφονται από την σύνταξη ως Respublic. Το ίδιο και οι αναδημοσιεύσεις με εμφανή ένδειξη των πρωτοτύπων (συγγραφέα και πηγής)
Respublic