Entries by Νίκος Σταθόπουλος

“Σαρώνει το ηλεκτρονικό εισιτήριο στον ΟΑΣΑ” … σε ποια χώρα ?

Μετά από 5 χρόνια, στην Ελλάδα της ανάπτυξης που βγήκε από τα μνημόνια, τα έσοδα του ΟΑΣΑ στο τρίμηνο 2019 είναι κατά 23% λιγότερα από το αντίστοιχο τρίμηνο του 2014 της κρίσης, των μνημονίων και της υπανάπτυξης. Να μην ξεχάσουμε να συγχαρούμε την διοίκηση του οργανισμού, τον μέτοχο του το Υπερταμείο και τους πολιτικούς του προϊσταμένους που θυμήθηκαν ν’ αρχίσουν να κλείνουν που και που τις μπάρες. Και το πανηγυρίζουμε …

Πολυκατοικίες και κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης: πως λέμε καμία σχέση ;

Ένα μεγάλο κομμάτι της οικονομίας της κατοικίας παραμένει “μαύρο” και διαφεύγει φόρων και εισφορών. Εκεί απασχολούνται αδήλωτοι εργαζόμενοι ή “επαγγελματίες” που είναι ταυτόχρονα δικαιούχοι του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης και άλλων επιδομάτων. Παραλογισμός μιας κοινωνίας που προτιμά την ψεύτικη ελευθερία του “μαύρου” χρήματος και την εξάρτηση από επιδόματα χωρίς οικονομικό αποτέλεσμα.

Για την αστική κινητικότητα στην επιστημονική φαντασία

Το κείμενο προέρχεται από μια διάλεξη στο συνέδριο του CERTU «Prospective et Science fiction”, στο Arc-et-Senans τοn Μάιο του 2001 εκτός μιας σημείωσης για το σύστημα Autolib στο Παρίσι που αναφέρεται ευκρινώς.

«Μια ευκαιρία για τον ΟΣΕ, ένα μέλλον για τον Σιδηρόδρομο»

Το 2008 έγραφα στην Καθημερινή με αφορμή το σχέδιο Χατζηδάκη για τον ΟΣΕ : “Το 2010 είναι ήδη εδώ, οι ανταγωνιστές -αλλά και οι σύμμαχοι- στην πόρτα μας… ο σιδηροδρομικός κόσμος, πέρα από τις διαφορές του, να χρησιμοποιήσει επωφελώς τα δύο ελάχιστα χρόνια που μένουν για να εμπλουτίσει και να υλοποιήσει την εξυγίανση του σιδηροδρόμου”. Το 2010 οι ίδιοι που καταδίκαζαν το πλάνο Χατζηδάκη έφεραν μαζί με την Τρόικα τις μαζικές μετατάξεις και την βίαιη εφαρμογή ενός παραπλήσιου αλλά πλέον μη αποδοτικού πλάνου. Η κατάσταση βελτιώθηκε πάλι στην διαδικασία αποκρατικοποίησης αλλά αν το σχέδιο αποκρατικοποίησης Τραινοσε και ΕΕΣΣΤΥ αποτύχει, το σύστημα πιστεύω θα καταρρεύσει…

Πως δεν μάθαμε τίποτα από την κρίση: η γραμμή 4 του μετρό *

Δάνεια, δάνεια, δάνεια : η ελληνική καινοτομία στις υποδομές. Ο λόγος για την «Γραμμή 4» Άλσος Βεΐκου- Γουδή του Μετρό, ενός έργου το οποίο συζητείται εδώ και δέκα χρόνια και προκηρύχθηκε με προϋπολογισμό 1,45 δισ. ευρώ. Στον όγδοο χρόνο της κρίσης, ΕΣΠΑ και δανεισμός παραμένουν η επιτομή της καινοτομίας στη χρηματοδότηση των έργων, Είναι προφανώς ευκολότερο να φορτωθούμε ένα ακόμα δισ. ευρώ σε δάνεια, κάνοντας κακές επιλογές, που θα μας δεσμεύουν για δεκαετίες, αντί να σκεφτούμε πως θα τα εξυπηρετήσουμε. Δεν πρόκειται ποτέ να βγούμε από καμία κρίση όσο αντιλαμβανόμαστε την έξοδο ως επιστροφή στις γνωστές παλιές συνταγές.

Για το έλλειμα των αστικών συγκοινωνιών στην Αθήνα

Ανεξάρτητα από πολιτικά χρώματα να θυμηθούμε ότι την ζημιά του ΟΑΣΑ δεν την πληρώνει η πλουτοκρατία. Αλλά αυτοί που με δυσκολία πληρώνουν τα εισιτήρια τους. Το 2012 η πρωτογενής ζημιά ήταν στα 94% των εισπράξεων, το 2013 περιορίστηκε στο 70% και το 2014 στο 60% των εισπράξεων. Αντίθετα το 2015 η πρωτογενής ζημιά εκτινάχτηκε εκ νέου στο 86% των εισπράξεων. Είναι σημαντικό να κατανοηθεί ότι, ανεξάρτητα από την δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, το πρωτογενές λειτουργικό έλλειμμα δεν μπορεί να ξεπερνά το 40-50 % των εισπράξεων. Αλλιώς το σύστημα είναι θνησιγενές και θα οδηγηθούμε σε νέες περιπέτειες. Για τις οποίες θα φταίνε οι ξένοι, τα μνημόνια, η κρίση και οι διεθνείς συνωμοσίες.

Το υπερταμείο της σύγχυσης

Το υπερταμείο θα αποτελέσει μάλλον πονοκέφαλο για τις διαδοχικές κυβερνήσεις. Γιατί υπογράφτηκε, σχεδιάστηκε και υλοποιείται εν κρυπτώ χωρίς την αναγκαία πολιτική επίβλεψη. Μπορεί να μεταρρυθμιστεί ; Ίσως αν όλοι καταλάβουν ότι χωρίς συνεργασία ταμείου – κυβέρνησης το αποτέλεσμα θα είναι πενιχρό, οι αστοχίες μεγάλες και οι ευθύνες βαρύτατες.

Les surprises de l’epoque et la crise de représentation

Il devient urgent pour la démocratie occidentale de reconnecter les systèmes de décision avec sa constitution représentative territoriale. Pour que la classe moyenne se sente à nouveaux représentée dans le système. Parce que la crise de la représentation est le fil commun dans les évolutions récentes en Amérique, en Italie, en Grande Bretagne ou en Autriche.

Οι εκπλήξεις των καιρών και η κρίση της εκπροσώπησης

Το επείγον για την δημοκρατία, είναι να συνδέσει τα δικτυακά συστήματα αποφάσεων, με την κλασική της συγκρότηση σε αντιπροσωπευτική βάση, ώστε η μεσαία τάξη να αισθανθεί ξανά ότι εκπροσωπείται. Η κρίση της εκπροσώπησης είναι η κοινή συνισταμένη στις εξελίξεις στην Ιταλία, στην Αμερική, στην Αυστρία, στην Βρετανία και άλλου.